Bush en Blair gelogen over Irak
Groot-Brittannië is de oorlog tegen Irak begonnen op basis van “leugens”, bangmakerij en opzettelijke overdrijving, vertelde een voormalige Britse diplomaat tegen de Irak onderzoekscommissie.
Carne Ross stelde dat Groot-Brittannië en de Verenigde Staten in het geheim niet geloofde dat Irak’s wapenprogramma een “substantiële dreiging” vormde voor het beginnen van de invasie in 2003.
Mr. Ross, de voormalige eerste secretaris van het Verenigd Koninkrijk bij de Verenigde Naties, vertelde de Chilcot onderzoekscommissie dat er geen “significante inlichtingen” waren om de beweringen te ondersteunen dat Saddam Hoessein een arsenaal aan dodelijke wapens had vergaard.
Hij betoogde dat Saddam in bedwang gehouden had kunnen worden door middel van sancties en veroordeelde het falen van de VS of het Verenigd Koninkrijk om de bankrekeningen van de Iraakse dictator in Jordanië te sluiten.
Mr. Ross, die ontslag nam voor de oorlog, wees op een document dat in 2002 onder de Labour parlementsleden circuleerde als bewijs van een “proces van opzettelijke publiekelijke overdrijving”, inclusief inbegrip de bewering dat Saddam binnen vijf jaar nucleaire wapens kon ontwikkelen.
Hij voegde hieraan toe: “Dit document bevat ook zulke paniekzaaierijclaims als “minder dan een theelepel miltvuur kan meer dan een miljoen mensen doden”, zonder uitleg over het zeer moeilijke proces om van anthrax een wapen te maken en het op een effectieve manier te lanceren”.
De voormalige diplomaat zei dat het september 2002 dossier, dat de reden gaf voor de oorlog en de beruchte claim bevatte dat Irak binnen 45 minuten een raketaanval kon lanceren, de onuitgewerkte inlichtingen in een verkeerd daglicht stelde.
Hij zei dat een “zeer onzeker en onvolledig beeld” werd omgezet in een “absoluut zekere claims van wetenschap over het gevaar”.
De heer Ross concludeerde: “Dit proces van overdrijven was gradueel en ontstond door aanwas en bewerking van document tot document, op een manier die de deelnemers toestond zichzelf ervan te overtuigen dat zij niet betrokken waren met flagrante oneerlijkheid.
“Maar dit proces heeft geleid tot zeer misleidende uitspraken over de Britse beoordeling van de Iraakse dreiging die, in hun totaliteit, leugens waren”.
Mr. Ross daagde de onderzoekscommissie uit om alle de regeringsdocumenten met betrekking tot de oorlog te publiceren. Hij beweerde dat de bewijzen die door een aantal ambtenaren werden gegeven tegengesproken werden door artikelen die hij had gezien en hij voegde toe dat hij “weinig” had gezien in de geheime documenten dat niet openbaar gemaakt kon worden.
Door, Nigel Morris.
